امضای فرمون منع مهاجرت مسلمانان هفت کشور از جمله ایران به آمریکا از طرف دونالد ترامپ، طی چند روز گذشته بحثای زیادی میان اهالی فناوری به راه انداخته. تازگیاً بازی ساز شهیر مسلمون، رامی اسماعیل در یادداشتی واسه سایت گاردین، به صحبت درباره عاقبتای اینجور فرمانی واسه صنعت بازی پرداخته که در ادامه اونو به نوشته ایشون می خونیم.

وقتی که کودکی با رویای تبدیل شدن به یه پیشرفت دهنده بازی بودم، امید داشتم در آینده به استودیویی بزرگ ملحق شم و روی عنوانی کلان بودجه کار کنم؛ همه چیز دقیقاً به این شکل پیش نرفت. بعد از ترک دانشگاه به همراه چند دانشجوی دیگه، من حالا یکی از موسسین شرکت خودم، یعنی Vlambeer هستم که با بازیای موفقی مانند Nuclear Throne و Ridiculous Fishing، شهرتی کسب کرده.

من در هلند به دنیا آمدم -بچه یه مهاجر مصری و یه مادر هلندی- و به عنوان مسلمانی سرافزار بزرگ شدم. طی سالای گذشته، خیلی از سفرهای من به آمریکا با یه انتخاب ثانویه، تحقیق یا بازجویی همراه بوده. در سال ۲۰۱۴، من به شوخی وب سایتی واسه نمایش دفعاتی که پاسپورتم، حتی قبل از رسیدن به بخش امنیت فرودگاه، واسه «بازرسی اتفاقی» علامت گذاری می شد راه اندازی کردم.

طی سالای گذشته، خیلی از سفرهای من به آمریکا با یه انتخاب ثانویه، تحقیق یا بازجویی همراه بوده

واسه ۱٫۶ میلیارد مسلمون سراسر جهان، چه در جهان غرب به دنیا اومده باشن و چه خیر، این مشکلی آشنا به هنگام سفرهای هواییه. خیلی از دوستان مسلمون من همیشه نیم ساعت وقت بیشتر واسه تاخیر در سوار هواپیما شدن و انتقالات در نظر می گیرن.

صنعت بازیای ویدیویی، یکی از مهم ترین بخشای خلاقانه جهان هستش و به صورت هرساله، درآمدی برابر ۹۰ میلیارد دلار رو به ارمغان می آورد که از صنایع فیلم و موسیقی هم بیشتره؛ و این بخش شدیدا در انحصار آمریکا قرار داره.

با اینکه کمپانیای پیشرفت بازی بزرگی در بریتانیا، اروپای شمال غربی و آسیا به چشم می خورن، بیشتر کمپانیای بزرگ، رویدادهای صنعتی و رویدادهای خبری در آمریکا قرار دارن. بیشتر بازی سازان در سراسر جهان، شانس موفقیت خود رو در اتفاق هرساله «کنفرانس پیشرفت دهندگان بازی» واقع در سان فرانسیسکو می بینن که با اختلاف فراوون، بزرگترین جلسه کارشناسان این صنعت در دنیاس.

استودیوی من منابع زیادی رو صرف کمک به همکاران و پیشرفت دهندگان آرزومند بازی در مناطق نوظهور سراسر جهان کرده. من بعضی وقتا به مسافرت میرم تا به پای صحبت دانشجویان بشینم، به تشکیل جوامع [گیمینگ] کمک کنم و فرصتایی رو در اختیار پیشرفت دهندگان مستعد بذارم.

در سال ۲۰۱۵، من چند روز مشغول بررسی هزینه های نسبی سفر به کنفرانس پیشرفت دهندگان بازی بودم. یافته های شوکه کننده بود. واسه یه بازی ساز ایرونی، رفتن به GDC هزینه ای برابر با ۴ هزار یورو داره. واسه شخصی در جمهوری آفریقای مرکزی با درآمدی متوسط، هزینه های این سفر برابر رقم سرسام آور ۱۲۰ هزار یورو در غربه.

واسه خیلی از علاقه مندان در سراسر جهان، کنفرانس پیشرفت دهندگان بازی چیزیه که شاید اونا تنها یه یا دو بار قادر به پرداخت هزینه هاش باشن؛ با این فرض که اصلاً بتونن.

واسه یه بازی ساز ایرونی، رفتن به GDC هزینه ای برابر با ۴ هزار یورو داره

وقتی دونالد ترامپ فرمون ممنوع بودن [ورود مهاجرین] هفت کشور رو با بدون هیچ اخطار قبلی امضا کرد، خیلی از فرودگاه های آمریکا معرکه هرج و مرج و حیرت بودن. مسلمانانی که از کشور خود با ویزایی معتبر خارج و سوار هواپیما شده بودن و دیگه دلیلی واسه برگشت نداشتن، هنگام فرود قانونی رو نقض کردن که هنگام پرواز، وجود خارجی نداشت.

خیلی از مسلمانان به شکلی غیرضروری و غیرقانونی، تحت ضبط قرار گرفتن یا به زور، مجبور به گذشتن از کارت سبز خود شدن. حتی مسلمانانی از کشورهایی که در لیست [ترامپ] وجود ندارن هم با مشکل مواجه شدن.

به عنوان یکی از مسلمانان شناخته شده صنعت بازی، همیشهً درباره تجربیاتم در مورد سفر پیشرفت دهندگان مسلمون واسه اولین بار به آمریکا ازم سوال می شه. به هنگام اجرای این قانون، خیلی از آدمایی که مشغول جمع آوری پول خود واسه سفر مثل فرانسیسکو بودن، فهمیدن که دیگه قادر به ورود به کشور نیستن.

خیلی از اونا حتی اگه بتونن وارد آمریکا شن، از حساسیتای ضد-مسلمانانه جمعیتی که می تونه دونالد ترامپ رو به عنوان رییس جمهور خود انتخاب کنه، می ترسن؛ خصوصاً در کشوری که بالاترین اندازه جنایات عمد به وسیله اسلحه گرم رو در جهان غرب داره.

بسیاری دیگه از پیشرفت دهندگان مسلمون که در آمریکا زندگی می کنن -یا حتی غیرمسلمانانی که تابعیتی دوگانه با کشوری با اکثریت مسلمون دارن اما شاید هیچ وقت به اون سر نزده باشن- حالا در آمریکا گیر افتادن و راهی واسه ملاقات دوستان و آشنایان خود ندارن. در حالی که خیلی از مهندسان مستعد، از کشورای خاورمیانه میان، این مسئله نه فقط تعداد افراد با استعداد رو محدود می کنه، بلکه امکان سفر رو از خیلی از فعالان صنعت بازی حاضر در آمریکا میگیره.

این مسئله نه فقط تعداد افراد با استعداد رو محدود می کنه، بلکه امکان سفر رو از خیلی از فعالان صنعت بازی میگیره

بعضی از کمپانیای بازی شروع به اعتراض کردن و استودیوهای کوچکتر طی آخر هفته، در حال رهبری [این جریان] بودن. شرکت سازنده بازیای موبایل Dots، پیامی در اول بازی محبوب Dots قرار داده که امکان اهدای پول به اتحادیه آزادیای مدنی آمریکا (ACLU) و اپوزیسیون اونا در برابر ممنوع بودن ورود مسلمانان رو جفت و جور می ورد.

بعضی پیشرفت دهندگان جداگونه، از جمله استودیوی خودم، بخشی از درآمد خود در بازه وقتی مشخصی رو به اتحادیه آزادیای مدنی آمریکا اهدا کردن و ده ها هزار دلار در این روند جمع آوری شده. همین امروز، استودیوهای بزرگتر هم بیانیه هایی در نقد از این فرمون منتشر کرده و به ۱٫۲ میلیارد گیمر سراسر جهان یادآوری کردن بازیایی که اونا عاشق اش هستن، به وسیله آدمایی از تموم نژادها، ادیان و ملیتا -شامل مصری، لیبیایی، سومالیایی، یمنی، عراقی، ایرونی، سودانی و سوریه ای- ساخته شدن.

وقتی من در سال ۲۰۱۰ به تنهایی شروع به سفر کردم، مادرم همیشهً چک می کرد که در امنیت هستم یا خیر. بعد از چند سال و سفرهای جورواجور، اون از این کار دست کشید مگه اینکه به کشورهایی سفر می کردم که به نظر دولت هلند، مناطقی خطرناک به حساب میان؛ معمولاً کشورهایی که ثبات سیاسی ندارن، در جنگ هستن یا خطر حملات تروریستی در اونا هست. واسه اولین بار در سالای گذشته، مادرم هفته گذشته پیامی واسه اطمینان حاصل کردن از امنیتم فرستاد؛ چون من در آمریکا بودم.

دسته‌ها: فناوری

0 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *