اگه نکسوسای جدید گوگل رو به پشت برگردونین متوجه یه ویژگی مشترک در هر دویشان میشین: این ویژگی مشترک نه حسگرهای اثر انگشت دو دستگاه یاد شده بلکه دوربینای بزرگیه که از بدنه اونا بیرون زده ان.

بسیاری با دیدن این مشخصه، به سرعت اینطور نتیجه گیری می کنن که اهمال گوگل در طراحی دو دستگاه یاد شده اینجور ظاهری رو واسه اونا به ارمغان آورده که میشه صرف نظر کم اهالی مانتین ویو رو هم تا اندازه ای در این موضوع موثر دونست.

اما اگه دقت کرده باشین می فهمین برآمدگی دوربین در بدنه دستگاه های موبایل مدتیه که انگار ملاک و چیزی عادی بدل شده و دستگاه های نکسوس معرفی شده در شب قبل هم جدیدترین تلفنای هوشمندی هستن که این ویژگی رو در خود دارن.

بله، برآمدگی دوربین روی بدنه موبایل اتفاق تازه ای به حساب نمیاد و دست کم از دیدگاه بعضی کاربران، اینجور دستگاه هایی بیشتر از یه دهه قدمت دارن.

اگه نگاهی به نوکیا و اجناس جدا اون از جمله ۸۰۸ PureView و لومیا ۱۰۲۰ (دو چهره شناخته شده در مبحث برآمدگی دوربین) داشته باشین این گفته رو تایید می کنین. در ادامه این مطلب با سایت ما همراه باشین.

اما حتما تایید می کنین که این سنت شکنی (یعنی به کار گیری حسگرهای بزرگ دوربین در دستگاه های نوکیا) کمی زودتر از موعد مناسب اتفاق افتاد و کاربران در اون زمان هنوزم آمادگی لازم واسه پذیرش اینجور دستگاه هایی رو نداشتن. در اون دوران، ضخامت دستگاه های موبایل خیلی هم پایین نبود، حال تصورش رو کنین که یه برآمدگی هم به قسمت پشت بدنه اونا اضافه شه.

در سال ۲۰۱۲ میلادی، ضخامت دستگاه های موبایل مرز ۱٫۵ سانتی متر رو می شکست و در نتیجه، اضافه شدن به این اندازه به خاطر به کار گیری حسگرهای دوربین قوی اصلا موردقبول کاربران نبود. در اون زمان، فقط به دوربینی نیاز بود که کار کنه.

اما در سال ۲۰۱۵  به کار گیری دوربینی که کار کنه (واقعا خوب بکنه) لازمه اون هستش که شرکتا تحولی بزرگ رو در طراحی دستگاه های موبایل خود ایجاد کنن و این دوربینا جوری بزرگ هستن که حتی از چهارچوب کلی دستگاه ها هم به بیرون تجاوز می کنن.

از همین رو، در جنگ شرکتا واسه رسیدن به پایین ترین اندازه ضخامت در دستگاه های تولیدی شون، دوربین بازم به عنوان یه نقطه ضعف باقی مونده و کمپانیای سازنده هم حاضر نیستن حتی به بهای پایین اومدن کیفیت تصویر محصولاتشون، این مشکل رو حل کنن و بازم به به کار گیری حسگرهای دوربین بزرگ اصرار می ورزند.

اما مشخص کردن اینکه به کار گیری دوربینای بزرگ و برآمده در دستگاه های موبایل دقیقا از چه وقتی شروع شد، بسیار سخته چراکه سال هاست اونا رو در گوشه و کنار و در سبد اجناس شرکتای جور واجور می بینیم.

شرایط همینجوری ادامه داشت تا اینکه ضخامت دستگاه های موبایل هم واسه کاربران اهمیت پیدا کرد و واسه اولین بار شرکتای سازنده رو در سختی قرار داد.

یکی از علائم و نشونه های اهمیت دادن شرکتا به این موضوع اما به دستگاهی خارج از گروه تلفنای همراه مربوط می شد و اون دستگاه چیزی نبود جز آیپاد تاچ سال ۲۰۱۲٫

این دستگاه بدنه ای به ضخامت ۶٫۱ میلیمتر داشت (که حتی امروز هم در گروه گجتای باریک جای میگیره) و یه دوربین از سطح بدنه اون بیرون زده بود و شاید بشه اونو طلایه دار و ایجاد کننده ورود آیفون ۶ خواند.

اما روشن بود که اپل با حساسیت خاص اش در مورد طراحی و ظاهر اجناس از این واسه خشنود نبود و اون برآمدگی دوربین روی آیپاد رو اصلا دوست نداشت. ناراحتی اهالی مانتین ویو در این رابطه هم به طور کامل قابل درک بود: این روش طراحی روی آیفون شکل و شمایل خوبی پیدا نمی کرد و در نتیجه دستگاه به طور کامل هم سطح با جسم زیرین خود نیس.

شاید به خاطر همین بود که اپل در اولین عکسای تبلیغی واسه آیفون ۶ تلاش کرد تا این برآمدگی رو انگار از نظر کاربران مخفی کنه. اما حتی جانی آیو هم تمایلی به حذف برآمدگی دوربین آیفون و به کار گیری حسگرهای کوچیک تر به بهای بهینه شدن طراحی کلی دستگاه نداشت و در مصاحبه سال قبل خود با نشریه نیویورکر هم این موضوع رو تایید کرده بود.

در طرف دیگه این میدون سامسونگ قرار داشت که از ایده کاربرد حسگرهای بزرگ واسه موبایلای تولیدی اش استقبال می کرد. اگه دقت کرده باشین، پرچمداران این شرکت کره ای از سال ۲۰۱۳ میلادی به بعد همه اینجور مشخصه ای داشتن و عرضه این اجناس هم با نوت ۳ شروع شد.

این برآمدگی در همه دستگاه های ساخته شده از سری نوت ادامه پیدا کرد و در سال ۲۰۱۴ میلادی به پرچمدار وقت این شرکت یعنی گلکسی S5 سرایت کرد. این مشخصه در بعضی از تلفنای هوشمند بیشتر از اندازه مشخص و زننده بود و در گلکسی اس ۶ و نوت ۵ به بهترین شکل ممکن به مرحله اجرا در اومد.

با این همه، این ویژگی رو نمیشه فقط یه برآمدگی ناخواسته در بدنه دستگاه های نامبرده دونست و بهتره بگیم که در اصل اجزای طراحی کلی اونا رو تشکیل میده. البته روشنه که وجود اینجور بخشایی در بدنه این دستگاه الکترونیکی باعث می شه که دستگاه بدنه کامل و یکدستی نداشته باشه، با این همه باید بگیم که در پرچمداران تازه سامسونگ، این مشخصه از یه جور عیب ظاهری ناچارا به یه سبک طراحی بدل شده.

این دقیقا همون کاریه که گوگل قصد انجامش رو داره. برآمدگی دوربین در هر دو تلفن هوشمند جدید این شرکت بخشی از ظاهر و طراحی کلی شون رو به تصویر میکشه نه یه اتفاق ناخواسته و پیشگیری ناپذیر.

هوآوی اما عزمشو جزم کرد که با کاربرد یه نوار مشکی رنگ در قسمت بالایی بدنه نکسوس ۶p تا حدودی این برآمدگی رو مخفی کنه که بدیش اینه باعث شده دستگاه ظاهری مثل یه ماشین حساب قدیمی رو پیدا کنه.

در واقع دستگاهی که می تونست یه تلفن هوشمند عادی و مردم پسند باشه به خاطر همین نوار مشکلی از بقیه جدا گردیده. گوگل در همین رابطه به Wired اعلام کرد که تلفن هوشمند نکسوس ۶P از بسیاری جهات دور محور تمایل این شرکت به به کار گیری یه دوربین بزرگ ساخته شده.

اما برآمدگی دوربین نکسوس ۵X کمی کمتره با این همه مشخصه که گوگل به شکلی به طور کامل حساب شده این طراحی رو واسه اون در نظر گرفته.

یکی از طراحان صنعتی این شرکت حتی با عنوان «آتشفشون تنها» از این برآمدگی یاد کرده و اعلام داشته که قرار دادن این آتشفشون در داخل بدنه دستگاه کار ساده ای نبوده.

نکته دیگه در مورد برآمدگی دوربین نکسوس ۵X اینه که در نگه داشتن یا به کار گیری این موبایل، مشکلی رو واسه کاربر به وجود نمی آورد. دیتر بوئن یکی از خبرنگارانی که از نزدیک با این دستگاه کار کرده اینطور نوشته: تصورم این بود که برآمدگی دوربین نکسوس ۵X مشکلاتی رو در بین به کار گیری اون برام به وجود آورد، اما این مشخصه به اندازه ای کوچیک و جزئیه که اصلا به چشم نمیاد و این نشون میده که طراحی اینجور کالاهایی چقدر تغییر کرده. اگه نگاهی به تصویر زیر بندازین متوجه این موضوع میشین.

و می فهمین که این برآمدگی کم اصلا جای شکایت و شکایت نداره.

به گفته کلود زلویگر طراح ارشد اچ تی سی یه طراح باید بتونه در شرایط جور واجور صلح کنه، یعنی با سجنش اندازه اهمیت بخشای جور واجور یه دستگاه در شرایط حساس اراده کردن کرده و یکی رو به دیگری ارجحیت دهد و این موضوع در مورد طراحی تلفنای همراه اهمیت بیشتری پیدا می کنه چراکه فضا واسه مانور دادن بسیار کمه.

اون در ادامه میگه: وقتی که تصمیم می گیرین از حسگرهای بزرگ تری در محصول خود استفاده کنین، به شکلی پیشگیری ناپذیر با محدودیتای زیادی روبرو می گردید. جدیدترین پرچمدار اچ تی سی به نام M9 برآمدگی کمی در قسمت دوربین خود داره که خیلی راحت میشه از اون بیخیال شد اما اونطور که زلویگر میگه: همیشه این محدودیت پیش روی طراحان قرار داره که چقدر می تونه مرز بدنه یه موبایل رو بگذرونه و حسگرهای بزرگ تری رو در داخل اون جا بده.

البته روشی واسه جلوگیری از ایجاد برآمدگی دوربین دستگاه های موبایل هست که در پرچمداران گذشته هم مورد استفاده قرار گرفته. موتورولا و ال جی دو شرکتی هستن که عزمشونو جزم کردن واسه جا دادن حسگر دوربین بزرگ تر در پرچمداران خود، پنل پشتی بدنه اونا رو به صورت خمیده طراحی کنن.

اسمای دیگری مثل سونی هم عزمشونو جزم کردن که به کل از بروز این مشکل جلوگیری کنن و همه قطعات دستگاه رو به شکل بدنه ای تخت با قطر کم جای بدن.

اما این کار روز به روز واسه شرکتا سخت تر می شه چراکه کاربران حالا نتنها دوربینایی کابردی رو روی تلفنای هوشمند خود میخوان بلکه به دنبال دوربینایی خوب هستن.

یه دوربین خوب هم نیازمند حسگر و لنزهایی بزرگ تره. حالا خوبیش اینه با داغ تر شدن رقابت بین شرکتا واسه باریک تر کردن بدنه دستگاه هاشون، این کمپانیا کم کم یاد می گیرن که چیجوری دوربینای خوب رو طوری که ظاهر زیبایی هم داشته باشن در داخل بدنه دستگاه هاشون جای بدن.

البته برآمدگی دوربین در این گجتا امر ایده آلی از طرف کاربران و حتی شرکتای سازنده به حساب نمیاد اما وقتی که این کار درست انجام شه به یه شاخص واسه دستگاه تبدیل می شه نه یه عیب در طراحی اون.

دسته‌ها: فناوری

0 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *