شیمیایی اشاره و از کنفرانس خلع سلاح و همه دولتها خواست تا جهت اعمال این ممنوعیت تمامی تلاش های خود را به کار گیرند.( 115/44، 1989، UN)
در 4 دسامبر 1990 بار دیگر مجمع عمومی با قطعنامه ای شبیه قطعنامه های قبلی به اهمیت تدوین کنوانسیون سلاح های شیمیایی پرداخت. و از افزایش حضور کشورها در تدوین پیش نویس اولیه ابراز خشنودی نمود. و از اقدامات کشور آمریکا و شوروی سابق قدردانی و این اقدامات را گامی بلند در جهت نیل به کنوانسیون سلاح های شیمیایی دانست.( 57/45، 1990، UN)
در 6 آوریل 1991 شورای امنیت با صدور قطعنامه 687 به انهدام کلیه سلاح های کشتار جمعی عراق تحت نظارت بین المللی اشاره کرده بود. که با پذیرش این قطعنامه کمیسیون ویژه خلع سلاح سازمان ملل (آنسکام) شکل گرفت. این کمیته در بررسی از مراکز شیمیایی که تعداد آنها به یازده مرکز می رسید به انهدام سلاح های شیمیایی پرداختند که در قسمتی از این گزارش که در سال 1988 منتشر کرد به انهدام 38537 عدد سلاح شیمیایی و 690 تن گاز شیمیایی اشاره کرده است.(www.unscom.org)
مجمع عمومی با تصویب قطعنامه 35/46 در 6 دسامبر 1991، هر عملی را که تجاوز یا تهدید به تجاوز از تعهدات پروتکل ژنو باشد را به شدت محکوم می کند و تصمیمات اخیر شورای امنیت که شامل چند بیانیه و قطعنامه بود را راهکاری مناسب در رفع این تهدیدات دانست. و در پایان این قطعنامه دولت ها را ترغیب به ارائه ابتکارات در جهت نیل به تدوین کنوانسیون نمود.( 35/46، 1991، UN)
و اما در آخرین قطعنامه سازمان ملل قبل از انعقاد کنوانسیون سلاح های شیمیایی، مجمع عمومی در 30 دسامبر 1992 با صدور قطعنامه 39/47 با اشاره به طولانی شدن عزم جامعه بین المللی برای رسیدن به منع تولید، توسعه و انتقال سلاح های شیمیایی که ادامه حمایت از پروتکل ژنو 1925 می باشد از پذیرفته شدن پیش نویس کنوانسیون توسط کنفرانس خلع سلاح که موفقیت تاریخی محسوب می شود خبر داد. و از رئیس جمهور فرانسه دعوت نمود تا در مراحل تشریفاتی امضای این کنوانسیون در 13 ژانویه 1993 سهیم باشد. و همچنین از دبیرکل خواست تا زمانی که کنوانسیون در پاریس برای امضاء مفتوح است امین کنوانسیون باشد در پایان هم از تمامی کشورها برای الحاق جهانی به کنوانسیون دعوت نمود.( 39/47، 1992، UN)
در اولین قطعنامه سازمان بعد از انعقاد کنوانسیون سلاح های شیمیایی، مجمع عمومی از استقبال دولت ها در الحاق به این کنوانسیون ابراز خشنودی نمود. و اشاره نمود که با انجام تعهدات این کنوانسیون توسط کشورها خطر استفاده از این سلاح ها علیه بشریت کنترل و از بین می رود. در پایان این قطعنامه مقرر شد که هر ساله قطعنامه ای در خصوص وضعیت کنوانسیون منع توسعه، تولید و انباشت و استفاده از سلاح های شیمیایی و انهدام آنها صادر شود.( 45/51، 1996، UN)
مجمع عمومی در 22 می 1997 قطعنامه ای با موضوع همکاری میان سازمان ملل و سازمان سلاح های شیمیایی تصویب نمود که در این قطعنامه بر لزوم همکاری بین دو سازمان تأکید شده بود. همچنین در این قطعنامه عنوان شده بود که تیم های بازرسی سازمان سلاح های شیمیایی می توانند از جواز عبور (لسه پاسه) اعضای سازمان ملل استفاده کنند. همچنین در این قطعنامه به لزوم انعقاد موافقت نامه میان دو سازمان تأکید شد. ( 230/51، 1997، UN) پس از این قطعنامه تقریباً دو سال یکبار قطعنامه ای با این موضوع توسط مجمع تصویب می شود. که در سال 2001 طی قعنامه 238/55 موافقت نامه مابین دو سازمان توسط مجمع به تصویب رسید.
طبق قطعنامه 45/51 مجمع، در سال 1977 نیز قطعنامه ای در خصوص وضعیت کنوانسیون منع توسعه، تولید و انباشت و استفاده از سلاح های شیمیایی و انهدام آنها در مجمع عمومی تصویب شد. که در این قطعنامه و قطعنامه های بعدی که تا سال 2012 توسط مجمع صادر شد در ابتدا با دعوت از کشورهای غیر عضو کنوانسیون جهت الحاق هر چه سریعتر به کنوانسیون و همچنین تأکید بر اهمیت اجرای مفاد کنوانسیون به تداوم کار سازمان منع سلاح های شیمیایی جهت منع کامل سلاح های شیمیایی پرداخته و در ادامه اجرای کنوانسیون را ضامن افزایش صلح و امنیت بین المللی دانسته و همچنین عنوان می کندکه اجرای مقررات این کنوانسیون مانعی برای توسعه اقتصادی و تکنولوژیکی در زمینه فعالیت های شیمیایی نمی باشد.
مجمع در 20 دسامبر 2010 با صدور قطعنامه ای در خصوص اقدامات همکاری برای ارزیابی و افزایش سطح آگاهی از اثرات زیست محیطی مربوط به ضایعات نشأت گرفته از مهمات رها شده در دریا، از کشورها و سازمان های بین المللی و منطقه ای درخواست می کند که با مطالعه این موضوع، اطلاعاتمربوط به اثرات زیست محیطی مهمات شیمیایی رها شده در دریا را برای افزایش آگاهی به طور داوطلبانه در اختیار دیگران قرار دهند.( 149/65، 2010، UN)
در این بخش سعی شد تا اقدامات سازمان ملل بالاخص قطعنامه های که مجمع عمومی تصویب کرده را مورد بررسی قرار دهیم. هر چند که این قطعنامه ها جنبه الزام آوری نداشته اما در ایجاد حقوق بین الملل عرفی در این خصوص نقش بسزایی داشتند. اما آخرین اقدام سازمان در این زمینه اعزام گروه حقیقت یاب به سوریه جهت تحقیق در خصوص استعمال سلاح شیمیایی می باشد. سازمان ملل در جنگ شیمیایی عراق علیه ایران نیز اقداماتی را ترتیب داد که در فصل بعدی به طور مفصل بحث می شود.
فصل سوم :
جنگ شیمیایی عراق علیه ایران و عملکرد سازمان ملل متحد

رژیم عراق از همان آغاز جنگ تحمیلی، علاوه بر حملات موشکی و بمباران مناطق غیرنظامی و جنایات متعدد جنگی دیگر برای پیشبرد اهداف تجاوزکارانه خود از سلاح های شیمیایی استفاده کرده است. استفاده عراق از جنگ افزارهای مزبور، از موارد آشکار نقض مقررات بین المللی و از نمونه های جنایت علیه صلح و بشریت است. عراق با پذیرش و تصویب کنوانسیون ها و مقررات بین المللی مربوط به سلاح های شیمیایی رسماً متعهد شده است که از کاربرد این گونه سلاح ها امتناع کند ولی در عمل به شدیدترین نحو این تعهدات را نقض نمود و به طور گسترده علیه سربازان و مردمان غیرنظامی ایران و خود از سلاح های شیمیایی استفاده نمود. لذا در این فصل برآنیم تا ضمن نگاه اجمالی به کاربرد عراق از سلاح های شیمیایی اقدامات سازمان ملل را در این زمینه مورد بررسی قرار دهیم و در پایان مسئولیت کشورهای صادر کننده تجهیزات شیمیایی به کشور عراق را به اثبات برسانیم.
بخش اول: نگاه اجمالی به حملات شیمیایی عراق
عراق در دهه1970صنایع شیمیایی خود را توسعه داده و توانایی ساخت خردل و تابون و دیگر عوامل شیمیایی را به واسطه کمک کشورهای غربی همچون شوروی سابق و آلمان بدست آورده بود.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در نوامبر1980 اولین حمله شیمیایی هواپیماهای عراقی به شهر «سوسنگرد» گزارش شد. چند ماه بعد وزیر خارجه ایران گزارش 41 مورد حمله شیمیایی عراق به نیروهای ایرانی را که منجر به شهادت 109 نفر و مجروح شدن صدها نفر دیگر شده بود را در کنفرانس خلع سلاح شیمیایی در ژنو ارائه کرد و در مارس1984 تیم اعزامی سازمان ملل استفاده عراق از سلاح شیمیایی را در هورالهویزه تأیید کرد.(فروتن، 1380، 166)
در زمستان 1359 یعنی چند ماه بعد از جنگ تحمیلی عراق از گلوله های شیمیایی که غالباً گاز اشک آور و تهوع زا بود، استفاده نمود که استفاده از آن کاملاً محدود و احتمالاً آزمایشی بود. اما از اواسط سال 1362 حملات هدفمند شیمیایی عراق علیه ایران آغاز گردید و در طول جنگ بیش از سی حمله علیه مناطق مسکونی انجام شد. (www.jomhourieslami.com)
در مرداد ماه 1362 هفت حمله شیمیایی مهم در منطقه عملیاتی شمال غرب کشور شامل منطقه عملیاتی والفجر2، پیرانشهر و حاج عمران صورت گرفت. در منطقه حاج عمران بعد از انفجار بمب ها در حمله های 17و18 مرداد 1362 دود سیاه رنگی در منطقه پخش شد و ذرات ریزی روی زمین، تجهیزات و نیروها را گرفت و بوی تند خاصی مشابه سیر در منطقه پخش شد. پس از 3-2 ساعت نیروها دچار قرمزی چشم شدند و7-5 ساعت بعد استفراق شروع شد. در آبان ماه 1362 منطقه وسیعی از غرب کشور چند روز پس از عملیات والفجر4، با گاز خردل بمباران شد که ده نفر از مردم شهر بانه و سردشت شهید شدند. در تاریخ نوزدهم اسفند ماه1362بر اثر حملات شیمیایی عراق در جزایر مجنون 543 رزمنده با گاز خردل مصدوم و تعدادی شهید شدند. (www.dsrc.ir)

در تاریخ سوم اسفند ماه 1363 در جنوب در روز چهارم عملیات خیبر، عراق دست به عملیات شدید شیمیایی با استفاده از گاز خردل زد و طی 48 ساعت حدود 5 تن گاز خردل را با یکصد بمب بروی رزمندگان ریخت که نتیجه آن 2100 نفر مصدوم بود.(نیکخواه بهرامی، 1391، 18)
در روز 22 اسفند ماه 1363 عراق حملات شیمیایی شدیدی را در جزایر مجنون از سر گرفت که از مجموعه گاز خردل و گاز اعصاب بر علیه سربازان ایرانی استفاده نمود که در نتیجه آن 2231 نفر مصدوم و 32 نفر شهید شدند.( www.dsrc.ir)
در بعد از ظهر چهارشنبه بیست و سه بهمن ماه 1364 عراق با استفاده از هواپیما منطقه آزاد شده فاو را به شدت مورد حمله شیمیایی قرار داد. که این حملات عمدتاً با گاز اعصاب و خردل بوده است و طی دو روز تعداد مصدومین شیمیایی در منطقه فاو ناشی از گازهای خردل، اعصاب (سیانید) به 8500 نفر رسید.( www.jomhourieslami.com)
متأسفانه آن که در صبح هشتم اسفند ماه 1364 بیمارستان صحرایی حضرت فاطمه زهرا (س) بوسیله ده فروند هواپیمای عراقی بمباران شیمیایی شد و به همین دلیل با مصدومیت عده کثیری از پرسنل بیمارستان، این مرکز درمانی برای مدت طولانی از فعالیت باز ایستاد.(فروتن، 1380، 130)
در تاریخ دهم دی ماه 1365 یک بیمارستان صحرایی در سومار در اثر بمباران شیمیایی با گاز خردل به شدت آلوده شد و جمع زیادی از کادر پزشکی این بیمارستان مصدوم شدند که آمار موجود 400 مصدوم و 20 شهید را گزارش می نماید.(فروتن، 1380، 146)
حمله به سردشت در تیر ماه 1366 از فجیع ترین حملات شیمیایی عراق به مناطق مسکونی بود. در این حمله که از گاز خردل و اعصاب استفاده شده بود از جمعیت 12 هزار نفری سردشت 130 تن کشته و چهار هزار نفر مصدوم شدند. جمهوری اسلامی ایران نیز پس از این واقعه، شهر سردشت را نخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان پس از بمباران هسته ای هیروشیما نامید. www.chemicalvictims.com))
در روز پنجشنبه بیست و هفتم اسفند ماه 1366 شهر حلبچه در استان کردستان عراق و روستاهای اطراف به شدت حملات شیمیایی با گاز اعصاب و سیانید قرار گرفت و در این فاجعه 5000 کشته و 7000 مصدوم بجا ماند که در روزهای بعد جاده های ارتباطی و روستاهای اطراف را با گاز خردل نیز مورد حمله قرار داد.( www.jomhourieslami.com)
در بهار 1367 با فعال شدن مجدد جبهه های عملیاتی جنوب حملات شیمیایی عراق نیز مجداداً در این مناطق شدت یافت که در بیست و هشتم فروردین ماه 1367 عراق حمله وسیع شیمیایی را به منطقه فاو در خطوط مقدم و پشتیبانی آغاز کرد. در روز پنجشنبه اول اردیبهشت ماه 1367 عراق روستاهای خوزستان در اطراف دارخونین و هویزه را با گاز اعصاب و سیانید مورد حمله قرار داد. و در همین روز مناطق واقع در اطراف جاده اهواز – خرمشهر را نیز مورد حمله قرار داد .(نیکخواه بهرامی، 1391،23)
در تاریخ چهارم تیر ماه 1367 حمله عراق به جزایر مجنون با عوامل شیمیایی آغاز شد و شدت حمله به حدی بود که با مصدوم نمودن سربازان و گرد و خاک حاصله عراق جزایر مجنون را تصرف نمود . با توجه به ناپایداری گاز اعصاب بعد از مدتی عراقی ها وارد منطقه شدند. و سرانجام آخرین حمله شیمیایی عراق در مرداد ماه 1367 در شهر اشنویه اتفاق افتاد که با پرتاب 8 بمب از یک هواپیمای ملخی با استفاده از گاز خردل انجام شد که 2680 مصدوم غیرنظامی بر جای گذاشت و بعد از توقف جنگ ایران و عراق، رژیم عراق حملات شیمیایی را متوجه مخالفان و مناطق کردنشین عراق نمود.( www.dsrc.ir)
بخش دوم: اعزام هیئت های کارشناسی سازمان ملل
گفتار اول: اعزام اولین هیئت کارشناسی
به دنبال کاربرد سلاح های شیمیایی از جانب عراق علیه ایران از اوایل جنگ تا سال 1362 موجب شد تا دولتمردان ایرانی به طور جدی پیگیر حملات شیمیایی عراق از طریق سازمان ملل شوند لذا با ارسال نامه های متعدد به دبیرکل سازمان ملل متحد و اعلام حملات شیمیایی عراق خواهان اعزام گروه کارشناسی به منطق شدند. که در نهایت با پیگیری های مستمر، سازمان ملل در تاریخ 19 اسفند 1362 (10 مارس 1984) اعلام کرد که گروه کارشناسی به درخواست ایران برای مشاهده آثار حملات شیمیایی به مناطق جنوب ایران اعزام می شوند.
در پی اعلام اعزام گروه کارشناسی توسط دبیرکل در تاریخ 22 اسفند 1362 هیئتی از ژنو عزیمت و در 23 اسفند وارد تهران شدند. مدت مأموریت هیئت شش روز از 23 اسفند تا 29 اسفند 1362 (13 تا 19 مارس 1984) بود. دبیرکل از هیئت خواسته بود در حد امکان تعیین کنند آیا سلاح های شیمیایی مورد استفاده قرار گرفته است یا خیر؟ و چنانچه مورد استفاده قرار گرفته میزان و نوع آن مشخص شود. هیئت مزبور متشکل از افراد ذیل بود:
دکتر مانوئل دومنیگوئز: از اعضای بهداری ارتش و متخصص در جراحات ناشی از سلاح های بیولوژیکی و شیمیایی، استاد پزشکی پیشگیری دانشگاه کمپلوتنس مادرید اسپانیا.
دکتر گوستاو آندرسون : دارای مدرک دکترا و رئیس بخش شیمی تحلیلی انیستیتوی پژوهش های دفاع ملی اومه آ سوئد.
دکتر پیتر دان: سرپرست هیئت علمی آزمایشگاه پژوهش های مواد سازمان علوم و تکنولوژی دفاعی وزارت دفاع ملبورن استرالیا.
سرهنگ اوبرست اولریش ایموبرستگ: دکترای شیمی، رئیس سابق بخش دفاع هسته ای، بیولوژیک و سلاح شیمیایی وزارت دفاع برن سوئیس.
دکتر رضا اقبال از پاکستان، معاون سیاسی دفتر معاونین دبیر کل در امور ویژه سیاسی به عنوان رئیس و هماهنگ کننده سفر هئیت را بر عهده داشت.
1. اقدامات هیئت اعزامی در ایران
در اولین روز هیئت اعزامی پس از ورود به تهران در جلسه توجیهی در وزارت امور خارجه شرکت کر
دند و بعد از ظهر همان روز در بازدید از مرکز پزشکی قانونی تهران از نزدیک اجساد شهیدان شیمیایی را مشاهده و معاینه کردند.
در روز دوم 24 اسفند 1362 (14 مارس 1984) به دنبال حمله شیمیایی عراق در جزایر مجنون و هورالهویزه اعضای هیئت به خوزستان عازم شدند تا از منطقه عملیات بازدید کنند و از نزدیک آثار انفجار هشت بمب شیمیایی را مشاهده و از آنها نمونه برداری کنند. سه بمب عمل نکرده ی 250 کیلو گرمی را هم برای گرفتن نمونه های دقیق به تهران فرستادند. بعد از ظهر هم اعضای هیئت به بیمارستان های اهواز رفتند تا با مصدومان شیمیایی دیدار و مصاحبه کنند.
در روز پنجشنبه 25 اسفند 1362 (15 مارس 1984) هیئت کارشناسی پس از بازگشت از اهواز در بیمارستان های تهران مصدومان را معاینه و به نمونه برداری و آزمایش از آنها پرداختند.
در روز جمعه 26 اسفند 1362 (16 مارس 1984) هیئت کارشناسی به آزمایش بقایای بمب های شیمیایی جمع آوری شده در مناطق عملیاتی پرداختند و پس از آن برای سومین بار از مراکز پزشکی تهران بازدید و از اجساد شهدا نمونه برداری کردند.
در روز شنبه 27 اسفند 1362 (17 مارس 1984) هیئت کارشناسی به بررسی دقیق تر محتویات بمب های شیمیایی جمع آوری شده از مناطق عملیاتی پرداختند و با نمونه های دیگری که از مناطق آلوده برداشته شده بود برای آزمایش های دقیق تر به آزمایشگاه های تحقیقات شیمیایی معتبر و مورد قبول سازمان ملل در کشورهای سوئد، سوئیس و اسپانیا فرستاده شد. و پس از آن برای گرفتن اطلاعات بیشتر با مقامات ایرانی مصاحبه کردند.
در روز یکشنبه 28 اسفند

0 thoughts on “دانلود تحقیق در مورد سلاح های شیمیایی

دیدگاهتان را بنویسید