عمومی

تیره ترین ماده روی زمین + عکس

ماده ای که ۹۹.۹۷۰ درصد نور رو جذب می کنه، به عنوان تیره ترین ماده روی زمین پوششی ایده آل واسه صفحات خورشیدیه. این ماده درحقیقت جنگلی از نانولوله های کربنیه که به طور عمودی در کنار همدیگه قرار گرفته ان.

 

محمود حاج زمان: شاید اگه مجموعه فانتزی سه گانه «نیروی اهریمنی اش» رو خونده باشین یا با کتاب بهشت گمشده آشنایی داشته باشین، ایده مواد تاریک موضوعی آشنا واسه شما دیده شه. بدیش اینه در دنیای واقعی، این مواد تیره واسه خلق دنیاهای بیشتر استفاده نمی شن، اما می تونن کمک کنن تا همین یه دنیایی رو که داریم حفظ کنیم. نانولوله های کربنی که به طور عمودی آرایش یافته ان (VACNT)، تیره ترین ماده شناخته شده جهان رو به وجود می بیارن که بوسیله محققان موسسه پلی فوت وفن رنسلر در سال ۲۰۰۷/۱۳۸۶ ساخته شده ان. با توانایی جذب ۹۹.۹۷۰ درصد نور، VACNT کاربرد مهمی در تحقیقات مربوط به انرژی خورشیدی داره. مثلا، این ماده می تونه واسه بهبود بهره وری صفحات خورشیدی استفاده شه.

به گزارش پاپ ساینس، محققان دانشگاه رنسلر تنها کسائی نیستن که تلاش می کنن تا مواد فوق تیره بسازن. ناسا هم ماده ای رو پیشرفت داده از نانولوله های کربنی ساخته شده و واسه خلق اون از روند مشابه ای استفاده شده. اما با قدرت جذبی برابر ۹۹.۵ درصد، این ماده به اندازه VACNT رنسلر تیره نیس.

اما به چه دلیل رقابت واسه خلق مواد تیره در میان محققان هست؟ رنگ مشکی معمولی واسه جذب تموم رنگ های نور به اندازه کافی تیره نیس؟ رنگ مشکی معمولی و گرافیت بیشتر نور مرئی رو جذب می کنن اما به دلیل تداخل دی الکتریک اندازه زیادی رو درخشش می کنن که مقدار اون در هوا بین ۵ تا ۱۰ درصده. محققان به این نتیجه رسیدن که می تونن تا با پیشرفت نانوساختارهای بلند و کم تراکم که دارای خلل و فرج عمیق هستن و به صورت منظم قرار گرفته ان، یه ماده فوق تیره بسازن. در زیر یه ریزنگار الکترونی استاتیکی، این ماده تقریبا مثل یه جنگل به نظر می رسد.

 

 

در حالی که محققان هنوز به هدف خلق ماده ای با درخشش نزدیک به صفر دست نیافته ان، ماده تیره دانشگاه رنسلر -و در آینده نسخه های بهتر اون- می تونه واسه تبدیل انرژی خورشیدی و در آشکارسازهای گرمابرقی استفاده شه. از اونجا که این ماده نور رو جذب می کنه، هم اینکه می توان از اون واسه خنک سازی استفاده کرد. پس تعجبی نداره که واسه تکمیل این مواد رقابتی در جریانه: در دنیایی رو به گرم شدن، این مواد می تونن شدیدا به درد بخور باشن.

خبرآنلاین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *