نمیدونم تا به حال این سخن گهربار رو از  پیامبر اکرم (ص) شنیدید که فرمودند : کودکان خود را دوست بدارید و با آنان مهربان باشید ، وقتی به آنها وعده های میدهید حتماً وفا کنید زیرا کودکان، شما را رازق خود میپندارند.

برداشتی که میتونیم از این حدیث داشته باشیم این هست نحوه رفتار ما با کودکان خیلی مهم هستش و همچنین ما باید با افکار و رفتار اون ها اشنا بشیم تا بتونیم فرزندان خودمون رو درست تربیت کنیم . ما در این مطلب میخواهیم یک سری نکات رو راجع رشد و تربیت کودک از بدو تولد تا شروع تحصیلات کودک برای شما بگیم تا شاید قدمی هر چند کوچک برای بالا رفتن سطح آگاهی مردم و همچنین اصلاح رفتار پدر و مادر های عزیز کشورمون ایران داشته باشیم .

پس در ادامه همراه ما باشید

از تولد تا شش ماهگی :

همه کودکان باید تا 6 ماهگی فقط از شیر مادر تغذیه کنند و در پایان 6 ماهگی والدین باید پله به پله شروع غذا دادن به نوزاد را آغاز کنند. تمام مادران از زمانی که می خواهند به کودکشان غذای کمکی بدهند، نگران هستند که شاید نتوانند به خوبی نیازهای تغذیه ای کودکشان را برطرف کنند. . بعد از پایان شش ماهگی نوزاد مادران باید در کنار شیر با غذاهای ساده اما مقوی مانند سوپ یا فرنی تغذیه و غذای کمکی کودک خود را شروع کنند.

از شش ماهگی تا یک سالگی :

نوزاد 6 ماهه در این سن بیشتر به احساس های غم و شادی پاسخ می دهد و احساس شادی، خستگی، گرسنگی و … را گاها با بیان اصواتی خاص بیان می دارد. تمایل به بازی و همراهی با والدین و خواهر و برادر خود دارد و در صورتی که فرد غریبه ای را ببیند اولین واکنشی که ممکن است از خود بروز دهد، گریه می باشد.

یک سالگی تا 18 ماهگی :

الف) یکی از مواردی که در کودکان 1 ساله دیده شده اضطراب جدایی است . “اضطراب جدایی” از بزرگتر ها در کودک یک ساله ، طبیعی است و معمولا بین 8 تا 1۴ ماهگی شروع میشود و ادامه مییابد. این حالت ممکن است از نظرمدت زمانی که طول میکشد و شدت آن، در کودکان مختلف متفاوت باشد. به طور کلی طبیعی است که کودک با جدا شدن از مادر ، اضطراب اندکی را تجربه کند . والدین باید برای کمک کردن به کودکشان، روالی همیشگی برای خداحافظی کردن از او داشته باشند. وقتی کودک را ترک میکنید(برای رفتن به محل کار ، خرید و نظایر آن ) و او را به پرستارش میسپارید ، از او با یک شیوه خداحافظی کنید و سعی نکنید آن را تغییردهید. در غیر این صورت اضطراب کودک را شدیدتر میکنید. هرگز دوباره به سویش برنگردید، حتی اگر گریه کند. یکی از بزرگترین اشتباهات والدین این است که تحمل گریه کودک را ندارند و دور از چشم او و بدون خداحافظی از او منزل را ترک میکنند.

ب) قوه بیان کودک : کودک از 1 سالگی تا 18 ماهگی به خوبی درک و حس میکند اما کلمات اندکی برای بیان در اختیار دارد. در این مرحله تمام کوشش کودک صرف راه رفتن میشود و برای فهماندن مقصود خود از سه یا چهار کلمه استفاده میکند .

از دو سالگی تا سه سالگی :

به صورت کلی شما می توانید این رفتارها را از کودک دو ساله انتظار داشته باشید:

1- از کوره در رفتن و جیغ و داد غیر قابل کنترل

2-  نشان دادن احساسات به صورت بسیار غلو شده

3- هر چیزی را از آن خود می دانند حتی اگر مال آنها نباشد

4- در خواست اینکه ”خودم انجامش میدم

5-  تصور می کنند بزرگ هستند و زمانی که می فهمند اینجور نیست احساس سرخوردگی، غم و ناراحتی می کنند.

6-  مشکل در شریک شدن با دیگران، صبر کردن، نوبت گرفتن، کنترل تکانه و

7- مشکل با تغییرات

8-  تغییردر عادات غذا خوردن و خوابیدن

از 3 سالگی تا 5 سالگی :

یکی از دشوارترین مراحل تربیتی کودکان فاصله سه تا پنج سالگی است؛ مقطعی که کودک تا حدی به استقلال دست یافته و هر روز در حال تجربه اندوزی است. کافی است با کودک سه ساله تان سر هر رفتار بدی که دارد دعوا کنید تا تمام روز خود را در حال دعوا کردن و بحث کردن با او بیابید. . به جای این کار فهرستی از رفتارهای بد او را بنویسید که واقعاً باعث عذاب و ناراحتی شما می شوند. این رفتارها از این بابت می توانند بد تلقی شوند که خطرآفرینند، آزاردهنده و یا بی ادبانه و دور از شأن و احترام خانوادگی است. برای آن دسته از رفتارهایی که مطلقاً ممنوع هستند همچون دوچرخه سواری در خیابانی که پرخطر است یا ترک کردن خانه بدون همراهی یک فرد بزرگتر قواعد و قوانین مشخصی وضع کنید و تبعات منطقی سرپیچی از آنها را شرح دهید.

به یاد داشته باشید که در استفاده از هر شیوه تربیتی همیشه ثبات اراده و عمل داشته باشید در غیر این صورت کودک را سردرگم می کند و لجبازی و حرف نشنوی را در او برمی انگیزد. اغلب بچه های 5 ساله کاملا یاد گرفته اند تا به خوبی احساسات شان را کنترل کنند. بعد از فوران احساسات زیاد بچه ها در چهار سالگی، شنیدن این خبر حس خیلی خوب و آسودگی به انسان می دهد . ممکن است در سن 5 سالگی هنوز هم احساساتی باشند اما به اندازه ای که در ۴ سالگی احساساتی بودند نخواهد بود. آن ها همچنان بی گناه و معصوم هستند یک بچه ی 5 ساله هنوز هم معصوم و بی گناه است. در این زمان شما به عنوان والدین فرصت کوتاهی برای خودتان دارید چون کودک خیلی وابسته و نیازمند شما نیست و طبق راهنمای مستقل شدن کودک بر اساس رده سنی او در این سن به مرحله ای از استقلال رسیده است. البته هنوز کوچک است و تحت کنترل شماست. آن ها هنوز هم دوست دارند مثل کوچولوها باشند بچه ی 5 ساله باز هم دوست دارد در بغل شما دراز بکشد، در پارک دست شما را بگیرد و هنگام خوابیدن به لالایی شما گوش دهد. آن ها می توانند رفتار بزرگانه هم داشته باشند بچه ی 5 ساله زمانی که الزام باشد می تواند مثل آدم بزرگ ها رفتار کند. او می تواند برای خود نوشیدنی بریزد، دندان هایش را مسواک کند، و کفش هایش را بپوشد. او می تواند صبح ها وسایل اش را جمع کند یا زمانی که شما عجله دارید ساک استخر خود را جمع کند. . آن ها اکثر وقت ها می توانند خود حاضر و آماده شوند.

یک بچه ی 5 ساله می تواند بدون وابستگی خودش حاضر شود. پسر من به تنهایی دوش می گیرد. دختران 5 ساله ی من با موهای بلندشان برای دوش گرفتن به کمک نیاز دارند اما اکثر کارهایشان را می توانند به تنهایی انجام دهند. این مستقل بودن شان کار را برای مادر راحت تر می کند و باعث می شود مادر به فکربچه های کوچکترش باشد و شما می توانید با راهکارهایی به تقویت استقلال کودک بپردازید. . آن ها معمولا مهد کودک رفتن را شروع می کنند چه پیش دبستانی باشد چه مهد کودک، بچه ی 5 ساله مدرسه رفتن را شروع می کند. مهد کودک رفتن، آن ها را وارد دنیای جدید می کند و باعث آشنایی آن ها با دوستان جدید و اجتماعی شدن کودک می شود و باعث می شود کودک شما ساعت های زیادی را بیرون از خانه بگذراند. اگر کودک را به مهد نمیبرید حتی با آموزش در خانه هم کودک شما شاد خواهد بود چون در حال افزایش دانش خود در زندگی است. آن ها در حال افزایش مهارت ها و علاقه مندی هایشان هستند بچه ها در این سن می توانند کلاس هایی مثل شنا، اسکی روی یخ و فوتبال را بگذرانند. . آن ها تا حدودی یاد می گیرند بخوانند بچه ی 5 ساله شما شاید بتواند کم و زیاد بخواند اما زمانی که شروع به یادگیری خواندن می کند، دنیای آن ها تغییر می کند. و این آغاز مسیری برای آن هاست تا یاد بگیرند بدون وابستگی، شروع به خواندن مطالبی که از آن لذت می برند بکنند. آن ها بدون نیاز به شما شروع به تصمیم گیری می کنند.

شش ساله ها :

در این سن کودک دوست دارد به حساب آورده شود دیده شود و به دنبال تحسین شدن است. در این سن فشار از جانب همسالان اطراف کودک زیاد است و به صورت بالقوه جمع همسالانش از شما با نفوذ تر است. در برخورد و کشمکش با دیگران عملکرد بهتری دارد و با آنها همکاری می کند از این رو اکنون زمانی است که باید مراقب گروه هایی که در آن قرار می گیرد و دوستانی که انتخاب می کند باشید. اگر اکنون در را بطه با نحوه رفتار مناسب با او صحبت کنید از اندوه هایی که ممکن است بعد ها برایش پیش آید جلوگیری می کنید.

هفت ساله ها :

هفت ساله ها زیاد سوال میپرسند، به دلیل این که آنها بینندگان بسیار مشتاقی هستند و دوست دارند درباره هر چیزی بدانند. آنها بزرگ شده و پیشرفت میکنند و قادرند رفتارهایشان را نسبت به گذشته تغییر دهند. میتوانند نظرشان را درباره بسیاری از چیزها بیان کنند. آنها به چهره های همسالان و بزرگترها نگاه میکنند تا بتواند نظراتشان را به آنها بگویند. اما پدر و مادر برای آنها همچنان مانند قبل است. آنها هنوز دوست دارند در آغوش گرفته شوند و محبتی که در سالهای قبل وجود داشته و تقریباً از بین رفته را از سوی والدینشان دریافت کنند. اگر چه فرزند شما بزرگتر شده و نسبت به گذشته بهتر رفتار و صحبت میکند ولی هنوز به اندازه کافی بزرگ نشده و همچنان مانند گذشته به راهنمایی ها و تربیت شما نیاز دارد. سعی کنید که انتظارهایتان به گونه ای باشد که با شرایط سنی او مطابقت داشته باشد.

توصیه های مفید به والدین کودکان مدرسه ای :

1- اگر فرزند شما نمره ای کم بگیرد به او القا نکنید تو کم هوشی و یا مغزت نمیکشد باید روش های ایجاد انگیزه و پیشرفت را یاد بگیریم و یا از  یک مشاوره تحصیلی کمک بگیریم و او را یاری نماییم.

2- بدون اجازه کیف کودکتان را بازرسی نکنید و اگر میخواهید نمره او را ببینید از او اجازه بگیرید.

3- به فرزندتان اعتماد کنید.

4-  کودک خود را تشویق نمایید اما نباید تشویق بیش از اندازه باشد زیرا هم بی ارزش می شود و در همه کارها کودک انتظار تشویق خواهد داشت.

5-  استفاده از وسایل کمکی و بازی های فکری مثل چرتکه ،بازی الفبا و غیره برای یادگیری بهتر توام با بازی بسیار مفید است.

 سخن آخر:

به همین زودی بچه رفت مدرسه و دوران جدیدی از زندگی خودش رو شروع کرد . دیدید چقد سریع گذشت ، مثل برق و باد … . خب اینم اسمش زندگیه دیگه ؛ ولی در عوضش یه مژده خوب دارم برای کسانی که به فرزند خوشون خیلی محبت میکنند و قدر این نعمت های خدادادی رو میدونن . اون مژده این هستش که امام صادق علیه السلام فرمودند : همانا خداوند متعال به شخصی که نسبت به فرزند خود محبت بسیار دارد رحمت و عنایت میکند.

تشکر بابت وقتی که برای خواندن این مطلب گذاشتید.

 

 شما می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر با مشاورین و روانشناس آنلاین گپچه در تماس باشید. 

 

 

 

دسته‌ها: علمی-آموزشی

0 دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *